Jak istotne jest wychodzenie z domu dla osób głuchoniewidomych?

Możesz mnie wspomóc poprzez Fundację Avalon.

Spodobała Ci się OpinioLogia lub jej część? Poleć ją innym!

Jak istotne jest wyjście z domu dla osoby głuchoniewidomej? Chciałbym się tu przyglądnąć temu zagadnieniu trochę bardziej od strony psycho-zdrowotnej i społecznej. Pisałem już na ten temat w poprzednich tekstach poświęconych orientacji w przestrzeni i poświęconym psom przewodnikom. Osobny wątek poświęciłem w tekście poruszającym zagadnienie przestrzeni publicznej.

Reklamy

Jak istotne są walory zdrowotne spaceru?

Nie od dziś wiadomo, że aktywność fizyczna ma bardzo pozytywny wpływ na nasze zdrowie i samopoczucie. To może brzmieć, jak banał dla wielu osób. W przypadku dużej części osób głuchoniewidomych wyjście z domu może wiązać się z barierami nie do pokonania. Brak orientacji w przestrzeni związanej z nie dostępnością instruktora w miejscu zamieszkania może wiązać się z niemożnością samodzielnego wychodzenia z domu.

Nie każda osoba niewidoma czy głuchoniewidoma potrafi poruszać się z białą laską, gdyż nie została przeszkolona w tym zakresie. Nie można też ciągle liczyć na bliskich i znajomych, gdyż nie zawsze oni są dostępni. Trzeba pamiętać również, że nadmierne obciążenie osób trzecich naszą osobą może być wypalające, przez co nie będą miały siły w przyszłości udzielać potrzebnego wsparcia.

Jak duże znaczenie ma spacer z psem?

O pozytywnych aspektach posiadania psa pisałem w artykule poświęconym psom przewodnikom. Szerzej ten temat poruszyła Kasia Biel-Ziółek. Można spotkać się z taką opinią, że gdyby nie kochany pies to nie wyszła by z domu ta osoba. Pies jest terapeutą dla kogoś po stracie bliskiej osoby. Codzienne spacery wykonywane kilkakrotnie w ciągu dnia przyczyniają się do zwiększenia aktywności fizycznej, co podnosi hormony szczęścia w organizmie przyczyniając się do zwiększenia pozytywnego nastroju.

Jak ważna w życiu osób głuchoniewidomych jest rekreacja?

Rekreacja i sport to, jak już od dawna wiadomo, czynniki przyczyniające się do poprawy zdrowia. Różnego rodzaju ćwiczenia fizyczne przyczyniają się do zmniejszenia chorób serca i zawałów. Przykładem działalności takiej aktywności były prowadzone zajęcia na siłowni na świeżym powietrzu w Małopolskim TPG pod okiem instruktorów.

Część osób głuchoniewidomych uprawia sporty. Podam za przykład pana Michała Majchrzaka. Jest on osobą niedowidzącą i słabosłyszącą, uczestnikiem wielu biegów maratońskich. Biegał już na kilku kontynentach. Uczestniczył na przykład w dwóch maratonach w Nowym Yorku. Teraz napisał książkę W ciszy i ciemności. Autobiografię z perspektywy osoby głuchoniewidomej. Wcześniej tworzył bloga pod tym samym tytułem, gdzie opisywał swoją działalność sportową.

Integracja społeczna

Jak istotne jest wychodzenie z domu dla osób głuchoniewidomych?

Jak istotne jest wychodzenie z domu dla osób głuchoniewidomych?

Na zdjęciu (po lewej stronie) widać mnie podczas spaceru. Mam na sobie ciemne okulary, niebieską kurtkę, plecak, siwą saszetkę przewieszoną przez prawe ramię, granatowe dżinsy i szare buty. W prawej ręce trzymam białą laskę z czarnymi i czerwonymi elementami.

Po prawej stronie znajdują się natomiast następujące informacje:
Tytuł artykułu: Jak istotne jest wychodzenie z domu dla osób głuchoniewidomych?
Autor artykułu: Piotr Zasadzki
Logo OpinioLogia.pl na pomarańczowym tle
Koncepcja zdjęcia – Piotr Zasadzki. Wykonanie – Stefan Zasadzki

Opracowanie: Wojciech Kaniuka – OpinioLogia.pl

Spotykanie się z ludźmi to czynnik bardzo istotny w przypadku osób głuchoniewidomych. Wyjścia integracyjne na spacery, wycieczki to nowe zdobywane doświadczenia. Wyjścia na piwo czy do kawiarni to sytuacje, gdzie osoby głuchoniewidome mogą podzielić się z pozostałymi uczestnikami spotkania różnymi doświadczeniami. Po prostu zwykła rozmowa daje bardzo wiele, może stanowić ogromne wsparcie.

Na spotkaniach, które odbywały się w ramach Towarzystwa Pomocy Głuchoniewidomym osoby mogły wymienić doświadczenia z osobami w podobnej sytuacji, lecz z drugiej strony była to wymiana różnych doświadczeń.

Dziś, gdy organizacja uległa likwidacji, osoby z równoczesną niepełnosprawnością wzroku i słuchu same organizują spotkania. Ja często z moją partnerką organizuję spotkania w grupie kilku osób, gdyż zbyt liczne grono w jednym miejscu może prowadzić do szumu komunikacyjnego. Uczestnicy po prostu nie będą się w stanie porozumieć, gdyż mocno zróżnicowany jest stopień niedosłuchu i niepełnosprawność wzroku.

Jak wyglądają edukacja, praca i pasje?

Pojawia się krzywdzący stereotyp dotyczący osoby głuchoniewidomej, że jest mało aktywna. Osoby z tą niepełnosprawnością mogą wykonywać wiele prac. Studiować na różnych kierunkach pracować i rozwijać swoje różnorodne zainteresowania. Nie będę się rozpisywał o studiach, gdyż  wspominałem już o byciu studentem w osobnym artykule.

Tylko wspomnę, że każdy podejmuje indywidualnie decyzję o studiach zgodnie z jego zainteresowaniami i możliwościami uwzględniającymi jego niepełnosprawność. Znam osoby studiujące pedagogikę. Dla mnie ogromny szacunek wzbudza moja koleżanka studiująca w ramach kierunku podyplomowego profilaktyka przeciwdziałania przemocy seksualnej.

Podobnie jest z pracą. Niestety wiele osób głuchoniewidomych jest bez zatrudnienia. Ta grupa społeczna to, niestety, wiele niewykorzystanych potencjałów. Na przykład część osób może pracować w zawodzie tyflo informatyka, o czym nie wiedzą pracodawcy. Z kolei osoby po kierunkach pedagogicznych mogą znaleźć zatrudnienie w różnych poradniach dla dzieci.

Aktywność w organizacjach społecznych

Duża część osób pracuje w różnych organizacjach społecznych zajmujących się uświadamianiem społeczeństwa o osobach z różnorodnymi niepełnosprawnościami. Prowadzą tam warsztaty z dostępności, tak jak to jest w przypadku osób z różnymi niepełnosprawnościami.

Jest też grupa zajmująca się hobbystycznie działalnością medialną. Na przykład publikują na blogach czy tworząc audycje radiowe szerzą wiedzę z różnych dziedzin, którymi się zajmują jako pasjonaci. Nie każdy jest w stanie podjąć pracę. Na przykład wiele osób nie jest w stanie pracować na stanowiskach operatora wprowadzania danych czy ankietera telefonicznego.

Dla wielu osób ta praca jest niedostępna. Osoby z niepełnosprawnością o podłożu neurologicznym mogą przy tak monotonnej pracy mieć nasilone zaburzenia koncentracji i zwiększenie męczliwości. Z drugiej strony taka praca może prowadzić do depresji i alkoholizmu, ponieważ to są prace najczęściej wykonywane w domu, co może doprowadzić do izolacji społecznej. Lecz o tym, niestety, się nie mówi, gdyż pracodawcy nie patrzą na umiejętności pracowników, lecz są zainteresowani dofinansowaniem do stanowiska.

Kończąc ten artykuł napiszę, że osoby głuchoniewidome mogą wykonywać wiele bardzo ciekawych rzeczy. Ta wąska niepełnosprawność z jednej strony wiąże się z różnorodnymi barierami, jak i osoby mogą wykonywać bardzo wiele niszowych rzeczy, których nie każdy chce się podjąć.


Grafika:

Koncepcja zdjęcia – Piotr Zasadzki. Wykonanie – Stefan Zasadzki

Opracowanie: Wojciech Kaniuka – OpinioLogia.pl

Komentarze

komentarzy

Możesz mnie wspomóc poprzez Fundację Avalon.