E-learning – edukacja na miarę XXI wieku

Możesz mnie wspomóc poprzez Fundację Avalon.

Spodobała Ci się OpinioLogia lub jej część? Poleć ją innym!

E-learning lub e-nauka to nauczanie lub szkolenia przy użyciu technologii informatycznej. Oznacza wspomaganie procesu dydaktycznego za pomocą komputerów osobistych, smartfonów, tabletów (m-learning) i Internetu. Pozwala na ukończenie kursu, szkolenia, a nawet studiów bez konieczności fizycznej obecności w sali wykładowej. Uzupełnia też tradycyjny proces nauczania. W odróżnieniu od tradycyjnych metod nauki w e-lerningu główny ciężar nauki spoczywa na uczącym się, a nie na nauczycielu[1].

Reklamy

Szczególnie teraz, w okresie epidemii wszyscy faktycznie możemy docenić wartości płynące z możliwości, jakie stwarza Internet i jego prawie nieograniczone propozycje, od szybkiej komunikacji do przekazywania wiedzy w sytuacji, kiedy nie możemy wychodzić z domu.

Jedną z bardzo wieku zalet Internetu jest możliwość zdalnej edukacji za pomocą e-learningu. Stwarza on szansę nabywania wiedzy wszystkim zainteresowanym, niezależnie od wieku, czy też stopnia niepełnosprawności.

E-learning – na czym właściwie polega?

E-learning służy nauczaniu na odległość oraz nauczaniu elastycznemu. Często jest on łączony z tradycyjnym nauczaniem w formie kursów mieszanych. Wszelkie informacje związane z kursem przekazywane są poprzez interfejs użytkownika zgodny ze standardami obowiązującymi na danej uczelni.

Coraz więcej tradycyjnych szkół wyższych, jak również młodszych szkół wyższych online, oferuje przez Internet wybrane programy dyplomowe na wielu poziomach i w wielu dziedzinach. Zazwyczaj studenci zobowiązani są do uczęszczania na zajęcia, jednak wiele kursów jest udostępnianych wyłącznie online. Coraz częściej uczelnie oferują studentom wsparcie online na przykład
w formie informacji i rejestracji w sieci, e-doradztwa, sprzedaży podręczników przez Internet, stron samorządów czy gazet studenckich online.

E-learning – czyli kursy online

Rozwija się oferta masowych otwartych kursów online MOOC, które pozwalają zdalnie i bezpłatnie brać udział w wybranym akademickim kursie, czasem zakończonym egzaminem. Nie jest przy tym wymagany status studenta uczelni wyższej. W Polsce pierwsza platforma MOOC, Copernicus College, powstała w 2014 w Krakowie.

E-learning może również odnosić się do edukacyjnych stron internetowych, udostępniających na przykład scenariusze lekcji, arkusze ćwiczeniowe, czy interaktywne ćwiczenia dla dzieci. Pojęcie to jest również używane w biznesie w odniesieniu do opłacalnych szkoleń online.

Tworzenie skutecznego środowiska nauczania online

Istnieje przekonanie iż kursy online mają istotny wpływ na sukcesy uczniów.

Do podstawowych elementów skutecznego kursu online zaliczamy:

  • Jak w każdym środowisku nauczania, znajomość uczestników kursu;
  • Tworzenie kursu na podstawie jasno sprecyzowanych celów i zaznajomienie z nimi studentów;
  • Zwrócenie szczególnej uwagi na opracowanie graficzne kursu – wygląd nie jest najważniejszy, układ graficzny kursu powinien ułatwiać nawigację i naukę; trzeba też zwrócić uwagę na realne możliwości studentów, jak znajomość obsługi komputera, a w przypadku zamieszczania plików audio, video lub linków do stron internetowych również na ograniczenia sprzętowe;
  • Zapewnienie ducha współpracy poprzez obowiązkowy podział zadań między studentów i nauczycieli, umożliwienie konstruktywnej krytyki, odpowiednią motywację i dostarczenie narzędzi, które pozwolą na dokonanie oceny w odpowiednim czasie;
  • Elastyczne środowisko nauki – dostosowane do indywidualnych potrzeb studentów, ich zainteresowań oraz priorytetów, które nie mogą jednak stać się celem samym w sobie; wiedza musi być udoskonalana w czasie rzeczywistym i dostosowana do potrzeb edukacyjnych;
  • Dostępność serwisu technicznego, aby szkolić i zapewniać stałe wsparcie techniczne, zarówno dla uczniów, jak i nauczycieli;
  • Zamieszczenie linków i listy zasobów, umożliwiających poszerzanie zakresu wiadomości;
  • Stałe aktualizowanie informacji na stronach poświęconych szkoleniom online.

E-learning – jego wady i zalety

Do zalet e-learningu często zalicza się:

  • dowolny czas pracy i wygodę uczniów jeśli mają oni jeszcze inne zobowiązania),
  • ułatwienie komunikacji między uczniami i lepsze dopasowanie do potrzeb uczniów,
  • większe urozmaicenie nauki dzięki zastosowaniu multimediów i niewerbalnej prezentacji materiału,
  • nauka we własnym tempie, a co za tym idzie zminimalizowanie strachu i nieśmiałości,
  • e-learning jest rodzajem kursu indywidualnego, w związku z czym lektor nadzoruje naukę każdego ucznia.
  • umożliwia to samodzielne wybranie preferowanego formatu dostarczania wiedzy,
  • użycie technik wideo umożliwia uczenie się za pomocą materiału audiowizualnego, który można zatrzymać i przewinąć w celu ponownego obejrzenia,
  • w porównaniu z tradycyjnymi zajęciami w klasie, e-learning przynosi duże zyski organizacjom z rozproszonymi i ciągle zmieniającymi się uczniami,
  • relacje międzyludzkie są rozwijane zdalnie przy zastosowaniu komunikatorów audio-wideo typu Skype, forów dyskusyjnych, czatów, blogów, poczty elektronicznej, lub środków komunikacyjnych,
  • fora dyskusyjne i inne formy elektronicznej komunikacji zdalnej mogą inicjować i zachęcać do kontaktów osobistych i tworzenia grup wzajemnej pomocy,
  • e-learning jest zazwyczaj opłacalny i większość wkładu początkowego zwraca się,
  • korzyści finansowe dla firm (brak honorarium trenera, brak kosztów wynajem ośrodka szkoleniowego, transportu, zakwaterowania, wyżywienia i tym podobnych oraz braku dezorganizacji pracy działów firmy),
  • oszczędność czasu (brak dojazdów do miejsca szkolenia lub nauki),
  • w firmie przełożeni mogą nadzorować efekty szkolenia i postępy swoich pracowników,
  • koszt rozwoju sieci (w szczególności zwykłego oprogramowania) może być taki sam, jak koszt specjalnych platform do e-learningu.

Wady e-learningu opisywane są następująco:

  • brak osobistego kontaktu z nauczycielem i w związku z tym, jak twierdzą niektórzy, nie jest on już edukacyjny w ujęciu czysto filozoficznym (np. według definicji R.S. Petersa),
  • wrażenie odosobnienia, którego doświadczają uczniowie uczący się na odległość,
  • opracowanie materiałów w formie e-learningu jest bardziej czasochłonne niż opracowanie klasycznych drukowanych materiałów edukacyjnych.

E-learning – podejścia pedagogiczne

E-learning – edukacja na miarę XXI wieku

E-learning

Na zdjęciu (po lewej) widzimy obrazek przedstawiający laptopa. Na jego ekranie widać czarny napis z zieloną obramówką: E-learning

Po prawej stronie znajdują się natomiast następujące informacje:
Tytuł artykułu: E-learning – edukacja na miarę XXI wieku
Autorka artykułu: Katarzyna Biel-Ziółek
Logo OpinioLogia.pl na pomarańczowym tle

Autor rysunku: Wojciech Kaniuka

Opracowanie: Wojciech Kaniuka – OpinioLogia.pl

Istnieją cztery fundamentalne podejścia pedagogiczne, które wpłynęły na strategię wobec pedagogiki wspieranej komputerowo, nauczania na odległość. Nadal wyznaczają one główne zasady pedagogiki e-learningu.

Kognitywizm skupia się zarówno na procesie kognitywnym w uczeniu się, jak i na działaniu mózgu.

Emocjonalizm skupia się na emocjonalnych aspektach uczenia się, takich jak motywacja, zaangażowanie, zabawa, itd.

Behawioryzm skupia się na umiejętnościach i behawioralnych rezultatach procesu uczenia się np. odgrywanie ról, zastosowanie (wiedzy?) w warunkach środowiska pracy.

Kontekstualizm skupia się na środowiskowych i społecznych aspektach, które mogą stymulować proces uczenia się, takich jak kontakty międzyludzkie, wspólne szukanie rozwiązań oraz znaczenie wsparcia kolegów i pracy pod presją.

Narzędziami współczesnej edukacji są modele, takie jak:

1 Model korespondencyjny:

  • Materiały drukowane, skrypty, podręczniki
  • Lekcje nadawane przez radio lub telewizję

2 Model multimedialny:

  • Materiały drukowane
  • Lekcje na nośnikach audio
  • Lekcje na nośnikach wideo
  • Dydaktyczne programy komputerowe

3 Model teleedukacyjny synchroniczny:

  • Audiotelekonferencje
  • Wideotelekonferencje
  • Lekcje przez radio lub telewizję i audiotelekonferencje

4 Model teleedukacyjny asynchroniczny (wirtualny):

  • Interaktywne multimedia
  • Materiały prezentowane w sieciach Internet
  • Teleedukacja z komputerem i Internetem

E-learning – techniki komunikacji

Wyróżnia się asynchroniczne i synchroniczne techniki komunikacji internetowej. Do zadań asynchronicznych należą blogi, Wikipedia, czy fora dyskusyjne. Zadania synchroniczne polegają na jednoczesnym spotkaniu wszystkich uczestników kursu na czacie lub zajęciach wirtualnych.

Metody nauczania oparte są na podstawowych modelach nauczania oraz zadaniach związanych z uczestnictwem w sesjach e-learningowych w postaci wirtualnych spotkań, czy też tradycyjnych kursów wspomaganych komputerowo. Wiele zadań wymaga częstego spotykania się na sesjach czatowych w formie wirtualnych zajęć lub tworzenia czy komentowania blogów. Coraz bardziej popularne stają się blogi, które omawiają różne style i techniki pisania.

Wspomagany komputerowo system oceny, rzadziej zwany również e-oceną, obejmujący zarówno komputerowe testy wielokrotnego wyboru, jak i bardziej zaawansowane formy testowania, staje się coraz bardziej powszechny.

Sądzę, iż propozycja nauki w systemie e-learningu jest atrakcyjna dla wszystkich osób zainteresowanych poszerzaniem wiedzy w różnych dziedzinach nauki, a wykłady odsłuchiwane w dogodnym dla danej osoby czasie, mogą przyczynić się do coraz większej popularyzacji wiedzy naukowej. Dlatego też, bardzo zachęcam do korzystania z tej formy edukacji,

 


Źródła:

  1. Pojęcia stosowane w statystyce publicznej: E-learning. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2019-04-02].

 

  1. E-LEARNING [E-Nauczanie]. W: Krzysztof B. Matusiak: Innowacje i transfer technologii. Słownik pojęć. Warszawa: Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, 2011, s. 59–60. ISBN 978-83-7633-164-5. (pol.)

Grafika:

E-learning – edukacja na miarę XXI wieku

Autor rysunku: Wojciech Kaniuka

Opracowanie: Wojciech Kaniuka – OpinioLogia.pl

Komentarze

komentarzy

Możesz mnie wspomóc poprzez Fundację Avalon.